ສະຖານະການໃດທີ່ເໝາະສົມສຳລັບສະວິດຈ໌ຈຳກັດຄຣານ?

ການປ້ອງກັນການເດີນທາງເກີນໄປ (Over-Travel) ແລະເຫດການ two-blocking

ສະວິດຈ໌ຈຳກັດຄຣານເຮັດວຽກແນວໃດເພື່ອຢຸດການເຄື່ອນທີ່ຂອງ hoist ກ່ອນທີ່ເສັ້ນລາວຈະເສີຍຄວາມຕຶງ

ສະວິດຊ໌ຈຳກັດທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ເຄື່ອງຍົກຂອງເຄື່ອງຈັກເຮັດວຽກໃນທີ່ສູງ (cranes) ຊ່ວຍປ້ອງກັນອຸບັດຕິເຫດຮ້າຍແຮງດ້ວຍການຕັດໄຟຟ້າອອກໃນຈຸດທີ່ກຳນົດໄວ້ເທິງເສັ້ນທາງ. ສະວິດຊ໌ເຫຼົ່ານີ້ຕິດຕາມຕຳແໜ່ງຂອງເຄື່ອງຍົກ (hoist) ໂດຍໃຊ້ແຖບກົນລະເທືອນ (mechanical arms) ຫຼື ລະບົບເອນໂຄດເດີ (encoder systems) ແລະ ຈະເລີ່ມເຮັດວຽກເມື່ອເຄື່ອງຍົກເຂົ້າໃກ້ຈຸດສູງສຸດຫຼື ເມື່ອເຄື່ອງຍົກເຂົ້າເຖິງຈຸດສິ້ນສຸດຂອງເສັ້ນທາງຂອງລົດເຄື່ອງຍົກ (trolley tracks). ເມື່ອສະວິດຊ໌ເຫຼົ່ານີ້ຕັດໄຟຟ້າກ່ອນທີ່ເສັ້ນລວດຈະກາຍເປັນເສັ້ນຕຶງທັງໝົດ, ມັນຈະປ້ອງກັນສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ 'two-blocking' ໄດ້. ສະພາບການ two-blocking ເກີດຂຶ້ນເມື່ອບັອກເຄື່ອງຍົກ (hook blocks) ປະທົບເຂົ້າກັບສ່ວນທີ່ຢືນອອກມາທີ່ປາກຂອງບູມ (boom tip), ເຊິ່ງມັກຈະນຳໄປສູ່ການພັງທັງໝົດຂອງໂຄງສ້າງ. ການປັບຄ່າ (calibration) ທີ່ດີຈະສ້າງເຂດຄວາມປອດໄພເພີ່ມເຕີມລະຫວ່າງຊິ້ນສ່ວນຕ່າງໆ, ເຮັດໃຫ້ເສັ້ນລວດຢູ່ໃນສະພາບຕຶງພໍສົມຄວນ ແລະ ສາມາດຊ້າລົງຢ່າງລຽບລ້ອນ. ອີງຕາມລາຍງານຂອງອຸດສາຫະກຳ, ສະຖານທີ່ທີ່ດຳລົງຮັກສາສະວິດຊ໌ຈຳກັດຢ່າງຖືກຕ້ອງຈະມີອັດຕາອຸບັດຕິເຫດເວລາຍົກຂຶ້ນລົດລົງປະມານ 60-65% ເມື່ອທຽບກັບສະຖານທີ່ທີ່ບໍ່ດຳລົງຮັກສາຢ່າງເໝາະສົມ.

ການວິເຄາະການລົ້ມເຫຼວໃນຄວາມເປັນຈິງ: ລາຍງານຂອງ OSHA ຈາກໂຮງງານຜະລິດເຫຼັກພາກຕາເວັນຕົກກາງ (2022)

ໃນປີ 2022, OSHA ໄດ້ສືບສວນເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ໂຮງງານຜະລິດເຫຼັກໃນພາກກາງຕາເວັນຕົກຂອງສະຫະລັດ ຫຼັງຈາກພະນັກງານສັງເກດເຫັນວ່າມີບັນຫາຮ້າຍແຮງກັບລະບົບຄວາມປອດໄພຂອງພວກເຂົາ. ບັນຫາເລີ່ມຕົ້ນເມື່ອສະວິດຊ໌ຈຳກັດເທິງຂອງເຄື່ອງຍົກຖືກຕັດອອກຈາກການເຮັດວຽກຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນເວລາທີ່ກຳລັງຂົນສົ່ງຖັງເຫຼັກລະຫວ່າງ (molten metal ladles). ສິ່ງທີ່ເກີດຂື້ນຕໍ່ມານັ້ນເປັນເຫດການທີ່ຮ້າຍແຮງຫຼາຍ—ເຄື່ອງຍົກຍັງຄົງເคลື່ອນທີ່ຂື້ນໄປເທິງເທິງຈຳກັດຄວາມປອດໄພຂອງມັນ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດສະພາບອັນຕະລາຍທີ່ເອີ້ນວ່າ “two-blocking”. ເຫດການນີ້ທີ່ສຸດທ້າຍນຳໄປສູ່ການຫັກຂອງເສັ້ນລາວຍົກ (hoist ropes). ນ້ຳໜັກ 18 ຕັນ ໄດ້ຕົກລົງມາຢ່າງຕັ້ງຕົ້ນຈາກຄວາມສູງປະມານ 12 ແມັດເຕີ, ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍໃຫ້ກັບອຸປະກອນທີ່ມີມູນຄ່າປະມານ 740,000 ໂດລາ ອາເມລິກາ ອີງຕາມລາຍງານຂອງ Ponemon ໃນປີທີ່ຜ່ານມາ. ເມື່ອສືບສວນເລິກເຂົ້າໄປອີກ, ນັກສືບສວນພົບວ່າໂຮງງານດັ່ງກ່າວໄດ້ຂ້າມການຕິດຕັ້ງລະບົບປ້ອງກັນສຳ dự (backup protection system) ທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕະຖານ ASME B30.16. ຖ້າພວກເຂົາມີຊັ້ນການປ້ອງກັນທີສອງນີ້, ໂດຍສະເພາະແມ່ນສະວິດຊ໌ຈຳກັດທີ່ມີຄວາມຊຳເຮື່ອງ (redundant limit switch), ມັນອາດຈະເລີ່ມເຮັດວຽກແລະຢຸດການເຄື່ອນທີ່ທັງໝົດກ່ອນທີ່ເຫດຮ້າຍຈະເກີດຂື້ນ. ເຫດການທັງໝົດນີ້ອธິບາຍເຖິງເຫດຜົນທີ່ກົດລະບຽບດ້ານຄວາມປອດໄພໃນປັດຈຸບັນເນັ້ນໃສ່ການໃຊ້ສະວິດຊ໌ຄວາມໄກແບບແມ່ເຫຼັກ (magnetic proximity switches) ແທນທີ່ຈະເປັນສະວິດຊ໌ເຄື່ອງຈັກແບບດັ້ງເດີມ. ສະວິດຊ໌ໃໝ່ເຫຼົ່ານີ້ເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງເປັນປົກກະຕິເຖິງແມ່ນວ່າຊິ້ນສ່ວນຈະຕິດຂັດ ຫຼື ຈັບຢູ່, ເຊິ່ງເປັນປັດໄຈທີ່ເຮັດໃຫ້ແຕກຕ່າງຢ່າງຫຼາຍໃນການປ້ອງກັນອຸບັດຕິເຫດເຊັ່ນນີ້.

ການເຂົ້າໃຈຫນ້າທີ່ຂອງສະວິດຊ໌ຈຳກັດການດຳເນີນງານ ແລະ ສະວິດຊ໌ຈຳກັດທີ່ມີຄວາມສຳຄັນຕໍ່ຄວາມປອດໄພ

ມີສະວິດຊ໌ຈຳກັດເຄນທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍປະເພດ, ແຕ່ລະປະເພດມີບົດບາດເປີດເຜີຍທີ່ເປັນເອກະລັກຂື້ນກັບການອອກແບບ ແລະ ສະຖານທີ່ທີ່ຕິດຕັ້ງ. ສະວິດຊ໌ປະເພດດຳເນີນງານ (Operational) ເຮັດໜ້າທີ່ໃນການປະຕິບັດວຽກງານປະຈຳວັນເຊັ່ນ: ການຢຸດເຄື່ອງຍົກ (hoists) ເມື່ອວັດຖຸເຂົ້າໄປເຖິງຈຸດທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງຍົກ. ສະວິດຊ໌ເຫຼົ່ານີ້ເນັ້ນໃສ່ການປະຕິບັດວຽກງານຢ່າງມີປະສິດທິພາບ ແລະ ມີຄວາມສອດຄ່ອງ. ເມື່ອສະວິດຊ໌ເຫຼົ່ານີ້ລົ້ມເຫຼວ, ມັນມັກຈະເຮັດໃຫ້ວຽກງານຊ້າລົງເທົ່ານັ້ນ ແທນທີ່ຈະເກີດບັນຫາຮ້າຍແຮງ. ສະວິດຊ໌ຄວາມປອດໄພ (Safety switches) ເປັນອີກເລື່ອງໜຶ່ງ. ສະວິດຊ໌ເຫຼົ່ານີ້ເປັນຜູ້ປ້ອງກັນເຫດໄຟຟາຍທີ່ຮ້າຍແຮງ, ໂດຍການປ້ອງກັນສະຖານະການອັນຕະລາຍເຊັ່ນ: ເຫດການ 'two-blocking' ຫຼື ການລົ້ມສະຫຼາກຂອງໂຄງສ້າງ. ມັນມີລະບົບສຳຮອງ (backup systems), ເຂົ້າເກົາກັບມາດຕະຖານຄວາມປອດໄພທີ່ເຂັ້ມງວດເຊັ່ນ: ການຮັບຮອງ SIL-2/PLd, ແລະ ຖືກອອກແບບມາເພື່ອໃຫ້ເມື່ອຖືກເປີດໃຊ້ງານແລ້ວ, ສິ່ງດຽວທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນການຢຸດການດຳເນີນງານທີ່ກຳລັງເກີດຂື້ນທັງໝົດ. ອີງຕາມຂໍ້ມູນອຸດສາຫະກຳລ່າສຸດຈາກ Lifting Equipment Digest ປີ 2023, ປະມານໜຶ່ງໃນສາມຂອງເຫດການທັງໝົດທີ່ເກີດຂື້ນກັບເຄນເກີດຈາກການທີ່ບຸກຄົນເຊື່ອໝັ້ນເກີນໄປຕໍ່ສະວິດຊ໌ດຳເນີນງານທົ່ວໄປ ແທນທີ່ຈະໃຊ້ເຄື່ອງຈັກຄວາມປອດໄພທີ່ເໝາະສົມເພື່ອປ້ອງກັນອັນຕະລາຍ.

ເພື່ອໃຫ້ໜ້າທີ່ດ້ານຄວາມປອດໄພເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ມັນຈຳເປັນຕ້ອງມີເວລາຕອບສະຫນອງທີ່ຕ່ຳກວ່າ 500 ມີລີວິນາທີ ເພື່ອຈະສາມາດຢຸດການເຄື່ອນທີ່ກ່ອນທີ່ລາວຈະເສີຍຄວາມຕຶງ. ສ່ວນສະວິດຊ໌ທີ່ໃຊ້ງານນັ້ນສາມາດຮັບມືກັບເວລາທີ່ຊ້າກວ່າໄດ້ໂດຍບໍ່ເກີດບັນຫາ. ຂໍ້ຜິດພາດທີ່ເກີດຂື້ນເປັນປົກກະຕິແມ່ນເມື່ອຜູ້ຄົນຕິດຕັ້ງສະວິດຊ໌ທົ່ວໄປໃນບ່ອນທີ່ຕ້ອງການການຈຳກັດນ້ຳໜັກ, ເຊິ່ງຂັດຕໍ່ຂໍ້ກຳນົດທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕະຖານຄວາມປອດໄພ CMAA 74. ກ່ອນການຕິດຕັ້ງ, ມັນຈຳເປັນຢ່າງຍິ່ງທີ່ຈະທົບສອບຄືນວ່າສະວິດຊ໌ທີ່ກຳລັງຈະໃຊ້ນັ້ນເປັນປະເພດໃດ ແລະ ເປັນໄປຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນການປະເມີນຄວາມສຳຄັນດ້ານຄວາມເສີ່ງທີ່ໄດ້ດຳເນີນການຢ່າງເປັນທາງການສຳລັບເຄນທີ່ກຳລັງພິຈາລະນານີ້. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍຮັກສາຄວາມສອດຄ່ອງຕໍ່ມາດຕະຖານດ້ານຄວາມປອດໄພໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ປ້ອງກັນບຸກຄົນທີ່ເຮັດວຽກຈາກອັນຕະລາຍທີ່ອາດເກີດຂື້ນ.

ຄວາມສອດຄ່ອງຕໍ່ຂໍ້ບັງຄັບ: ເມື່ອການຕິດຕັ້ງສະວິດຊ໌ຈຳກັດເຄນເປັນສິ່ງທີ່ຈຳເປັນ

ຂໍ້ກຳນົດ ASME B30.16–2023 ສຳລັບສະວິດຊ໌ຈຳກັດດ້ານເທິງທີ່ມີຄວາມຊ້ຳຊ້ອນ

ມາດຕະຖານ ASME B30.16-2023 ແທ້ຈິງຕ້ອງການໃຫ້ມີສະວິດຊ໌ຈຳກັດເທິງທີ່ເປັນຂະບວນການຊ້ຳເຊີ້ງໃນເຄື່ອງຍົກໃນປັດຈຸບັນ, ບໍ່ໄດ້ເພາະວ່າເປັນການປະຕິບັດທີ່ດີເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຖືກລາຍງານໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນໃນປຶ້ມກົດໝາຍອີກດ້ວຍ. ລະບົບຄູ່ນີ້ຈຳເປັນຕ້ອງຢຸດການເຄື່ອນທີ່ຂອງເຄື່ອງຫຼືເຄື່ອງຈັກກ່ອນທີ່ຈະເກີດບັນຫາໃດໆກັບການເຄື່ອນທີ່ເກີນໄປ. ພິຈາລະນາສະຖານະການນີ້: ເມື່ອສະວິດຊ໌ຫຼັກເສຍຫາຍລະຫວ່າງການຍົກ, ສະວິດຊ໌ສຳ dự (ສະວິດຊ໌ຮັບປະກັນ) ຈະຕ້ອງເຂົ້າມາເຮັດວຽກຢ່າງໄວວ່າເພື່ອຢຸດບໍ່ໃຫ້ເກີດສາຍເຫຼັກຫຼືສາຍເຊືອກເກີດການເຫຼືອນ (slack). ມາດຕະການຄວາມປອດໄພເຫຼົ່ານີ້ແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ພວກເຮົາເຫັນຊ້ຳໆກັນໃນບົດລາຍງານອຸບັດຕິເຫດທົ່ວທຸກອຸດສາຫະກຳ. ດູຂໍ້ມູນຈາກ OSHA ໃນປີທີ່ຜ່ານມາ ໂດຍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າການລົ້ມສະລາກ (single point failures) ແມ່ນເປັນສາເຫດຂອງການພັງທະລາຍໂຄງສ້າງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເຄື່ອງຍົກປະມານ 37% ຂອງທັງໝົດ. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງໝາຍເຖິງການຕັ້ງສະວິດຊ໌ເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ, ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຈະຢູ່ໃກ້ກັບຕຳແໜ່ງຍົກສູງສຸດປະມານ 10%, ແລະ ຕ້ອງການການກວດສອບເປັນປະຈຳທຸກໆເດືອນເພື່ອໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າມັນເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ບໍລິສັດທີ່ຂ້າມຂັ້ນຕອນເຫຼົ່ານີ້ຈະຖືກປະເຊີນກັບຄ່າປັບໄໝທີ່ຮ້າຍແຮງຈາກ OSHA ເຊິ່ງອາດຈະມີມູນຄ່າເຖິງຫຼາຍຮ້ອຍພັນໂດລາ, ພ້ອມທັງບໍລິສັດປະກັນໄພອາດຈະບໍ່ຄຸ້ມຄອງຄ່າເສຍຫາຍໃນກໍລະນີທີ່ເກີດບັນຫາຂຶ້ນ.

ການຈັດຕັ້ງຄວາມສອດຄ່ອງ CMAA 70/74 ສຳລັບການເດີນທາງ ແລະ ຂອບເຂດການຫມູນ

CMAA ໄດ້ກຳນົດກົດລະບຽບທີ່ເຂັ້ມງວດເຖິງບ່ອນທີ່ເຄື່ອງຍົກ (cranes) ສາມາດເคลື່ອນທີ່ ແລະ ຫັນໄດ້ ຜ່ານຂໍ້ກຳນົດທີ່ 70 ແລະ 74. ອີງຕາມຄຳແນະນຳເຫຼົ່ານີ້ ອຸປະກອນຈຳກັດການເຄື່ອນທີ່ (limit switches) ຈຳເປັນຕ້ອງຕິດຕັ້ງຢູ່ສາມຈຸດຫຼັກທີ່ມີການເຄື່ອນທີ່: ເລີ່ມຕົ້ນຈາກສ່ວນຂອງຄານ (bridge), ໃນຕົວເຄື່ອງຍົກ (trolley) ເອງ, ແລະ ໃນເວລາທີ່ກົງກັບການຫັນຂອງສ່ວນທີ່ຍືດໄດ້ (boom rotations). ເມື່ອອຸປະກອນໃດໆກໍຕາມເຂົ້າໃກ້ກັບ 95% ຂອງຄວາມສາມາດທີ່ອອກແບບໄວ້ ອຸປະກອນຈຳກັດການເຄື່ອນທີ່ເຫຼົ່ານີ້ຈະເຮັດວຽກອັດຕະໂນມັດເພື່ອຕັດໄຟຟ້າກ່ອນທີ່ຈະເກີດເຫດການທີ່ບໍ່ດີ ເຊັ່ນ: ການເຄື່ອນທີ່ໄປຊິງກັບຜະນັງ ຫຼື ເຄື່ອງຈັກອື່ນໆທີ່ຢູ່ໃກ້ຄຽງ. ແຕ່ມີສິ່ງໜຶ່ງທີ່ຕ້ອງຈື່ໄວ້ຢ່າງສຳຄັນ? CMAA ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ໃຊ້ງານນຳໃຊ້ອຸປະກອນຈຳກັດການເຄື່ອນທີ່ເຫຼົ່ານີ້ເປັນອຸປະກອນຄວບຄຸມທົ່ວໄປ. ຂໍ້ຜິດພາດນີ້ຈິງແລ້ວເປັນສາເຫດຂອງອຸບັດຕິເຫດໃນສາງປະມານເຖິງ 50% ທີ່ສາມາດປ້ອງກັນໄດ້ ອີງຕາມຂໍ້ມູນຈາກ National Safety Council ໃນປີທີ່ຜ່ານມາ. ເພື່ອການຕິດຕັ້ງທີ່ຖືກຕ້ອງ ພະນັກງານຈຳເປັນຕ້ອງບັນທຶກຕົວເລກທີ່ແນ່ນອນຂອງທອກກີ (torque) ສຳລັບຈຸດທີ່ຈະຢຸດເຄື່ອນທີ່ ແລະ ດຳເນີນການທົດສອບການຮັບນ້ຳໜັກປະຈຳປີ ໂດຍໃຊ້ນ້ຳໜັກທີ່ເຂົ້າເກນມາດຕະຖານການຮັບຮອງ. ສຳລັບສາງທີ່ຈັດການກັບສານອັນຕະລາຍ ຈະຕ້ອງດຳເນີນການກວດສອບເພີ່ມເຕີມທຸກໆ 3 ເດືອນ ແທນທີ່ຈະເປັນປີລະ 1 ຄັ້ງ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຂໍ້ກຳນົດດ້ານຄວາມປອດໄພເຫຼົ່ານີ້.

ການເລືອກສະວິດຊ໌ຈຳກັດຄຣານທີ່ເໝາະສົມສຳລັບການນຳໃຊ້ຂອງທ່ານ

ການເລືອກສະວິດຊ໌ຈຳກັດຄຣານທີ່ເໝາະສົມ ຕ້ອງພິຈາລະນາປັດໄຈຫຼາຍດ້ານ ເຊັ່ນ: ຄວາມຈຸຂອງແຮງບັນທຸກ, ຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ສະພາບແວດລ້ອມ, ແລະ ຄວາມເຂົ້າກັນໄດ້ກັບລະບົບທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ. ສຳລັບບ່ອນທີ່ມີຟຸ່ນ ແລະ ຄວາມຊື້ນເປັນບັນຫາ ເຊັ່ນ: ສະຖານທີ່ກໍ່ສ້າງທີ່ຢູ່ນອກບ້ານ ຫຼື ໃກ້ກັບນ້ຳ ຄວນເລືອກສະວິດຊ໌ທີ່ມີອັດຕາການປ້ອງກັນ IP67 ຫຼື ດີກວ່າ. ຕ້ອງກວດສອບຂໍ້ມູນດ້ານໄຟຟ້າດ້ວຍ ໂດຍທົ່ວໄປ ຄຣານທີ່ໃຊ້ທົ່ວໄປຈະຕ້ອງການໄຟຟ້າປະມານ 20 ຫຼື 40 ອັມເປີ ເພື່ອຫຼີກເວັ້ນບັນຫາເມື່ອມີການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງໄຟຟ້າຢ່າງທັນທີ. ຕ້ອງຮັບປະກັນວ່າອຸປະກອນທີ່ຕິດຕັ້ງຈະເຮັດວຽກໄດ້ດີຮ່ວມກັບໂປແກຼມຄອນโทรລເລີ (PLC) ແລະ ອຸປະກອນຂັບເຄື່ອນຄວາມຖີ່ປ່ຽນແປງ (VFD) ທີ່ມີຢູ່ແລ້ວ. ຄວາມປອດໄພເປັນອັນດັບທຳອິດ ໝາຍເຖິງການປະຕິບັດຕາມມາດຕະຖານ ASME B30.16-2023 ສຳລັບການດຳເນີນງານທີ່ສຳຄັນ. ແລະຢ່າລືມການເຂົ້າເຖິງເພື່ອການບໍາຮັກສາ ເຊິ່ງການອອກແບບທີ່ດີຈະຊ່ວຍປ້ອງກັນບັນຫາໃນອະນາຄົດເມື່ອເກີດມີການເສຍຫາຍຢ່າງບໍ່ທັນຕັ້ງຕົວ. ເມື່ອທຸກໆປັດໄຈເຫຼົ່ານີ້ຖືກຈັດຕັ້ງໃຫ້ເຂົ້າກັນໄດ້ຢ່າງເໝາະສົມຕາມສະພາບການຈິງທີ່ເກີດຂຶ້ນທຸກໆວັນໃນສະຖານທີ່ເຮັດວຽກ ອຸປະກອນຈະມີອາຍຸການໃຊ້ງານຍາວນານຂຶ້ນ ແລະ ການເສຍຫາຍຈະເກີດຂຶ້ນບໍ່ບ່ອຍ.