ຄຳແນະນຳໃນການຕິດຕັ້ງສະວິດຈ໌ຕັດໄຟฉຸກເຮັດດ້ວຍເສັ້ນລາວດຶງ?

ການຕິດຕັ້ງ, ການຈັດວາງ ແລະ ການເຂົ້າເຖິງທີ່ຖືກຕ້ອງສຳລັບສະວິດເຊີ່ງຢຸດເຄື່ອງຈັກທັນທີດ້ວຍເສົ້າດຶງ

ຄວາມສູງທີ່ເໝາະສົມ, ຊ່ອງຫວ່າງທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ການຈັດວາງທີ່ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນຕາມມາດຕະຖານ ISO 13850 ແລະ ANSI B11.19

ສະວິດເຊີ່ງໃຊ້ເພື່ອຢຸດເຄື່ອງຈັກໃນເວລາເກີດອຸບັດຕິເຫດ ທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ໃນເຊືອກດຶງ ຄວນຖືກຕິດຕັ້ງທີ່ຄວາມສູງລະຫວ່າງ 60 ແລະ 170 ເຊັນຕີແມັດເຕີ ເທິງຈຸດທີ່ພະນັກງານປະຕິບັດງານຈິງ ໂດຍຕ້ອງປະຕິບັດຕາມມາດຕະຖານ ISO 13850 ແລະ ຄຳແນະນຳ ANSI B11.19 ເລື່ອງຄວາມສະດວກສະບາຍ ແລະ ການເຂົ້າເຖິງໄດ້. ຄວາມສູງດັ່ງກ່າວຈະຕ້ອງເໝາະສົມເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ຢ່າງໄວວ່າເມື່ອເກີດເຫດບໍ່ດີ ແຕ່ກໍຕ້ອງປ້ອງກັນການເຮັດວຽກຜິດພາດໃນເວລາປະຕິບັດງານປົກກະຕິ. ໃນລະບົບເຄື່ອງຈັກທີ່ເຮັດວຽກຕໍ່ເນື່ອງ (conveyor systems) ອຸປະກອນເຫຼົ່ານີ້ຈະຕ້ອງຖືກຈັດວາງຫ່າງກັນບໍ່ເກີນ 30 ແມັດເຕີ. ພວກມັນຍັງຈະຕ້ອງຖືກຕິດຕັ້ງໃນໄລຍະທີ່ບໍ່ເກີນ 15 ແມັດເຕີ ຈາກຈຸດທີ່ມີຄວາມສ່ຽງຈະຖືກກັດ (robotic pinch points) ເພື່ອໃຫ້ພະນັກງານບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງວິ່ງຂ້າມເຖິງເຄື່ອງຈັກເພື່ອຢຸດການເຮັດວຽກ. ຕ້ອງຮັບປະກັນຢູ່ເสมີວ່າບໍ່ມີສິ່ງໃດເປັນອຸປະສັກຕໍ່ການເຫັນເຫຼືອງສະວິດເຊີ່ເຫຼົ່ານີ້. ຢ່າເກັບເຂົ້າໄປຫຼັງເຄື່ອງຈັກ ທໍ່ນ້ຳ ຫຼື ກອງວັດຖຸ. ແລະ ຄວນເລືອກໃຊ້ຕູ້ຫ້ອມສະວິດເຊີ່ທີ່ມີສີເຫຼືອງສົດເພາະເພາະ ເນື່ອງຈາກສີດັ່ງກ່າວເດັ່ນຊັດເຈນເທິງພື້ນຫຼັງສ່ວນຫຼາຍ ເຊິ່ງເປັນສິ່ງສຳຄັນຫຼາຍເມື່ອສະພາບແສງສະຫວ່າງບໍ່ດີ ຫຼື ເວລາທີ່ມີຄວາມເຄັ່ງຕຶງສູງໃນເວລາເກີດເຫດເຫຼືອມອັນຕະລາຍ.

ການຮັບປະກັນເຂດທີ່ດຶງໄດ້ຢ່າງບໍ່ມີອຸປະສັກ ແລະ ການເປີດການເຮັດວຽກຈາກທັງສອງດ້ານເພື່ອໃຫ້ມີການຕອບສະຫນອງຢ່າງໄວວ່າຈາກມະນຸດ

ເມື່ອຕັ້ງຄ່າຊ່ອງທາງດຶງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເຫຼົ່ານີ້ ຕ້ອງແນ່ໃຈວ່າມີພື້ນທີ່ຫ່າງຈາກເສັ້ນທາງຂອງເສັ້ນລາວຢ່າງໜ້ອຍ 1 ແມັດເທີເທິງທຸກທິດທາງ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເກີດການຕິດຂັດກັບທໍ່, ເຄເບິ້ນ, ຫຼື ສ່ວນປະກອບໂຄງສ້າງອື່ນໆທີ່ອາດຈະຢູ່ໃກ້ຄຽງ. ລະບົບທີ່ສາມາດປິດລົງໄດ້ເມື່ອດຶງຈາກທັງສອງດ້ານຈະຫຼຸດເວລາການຕອບສະຫນອງລົງໄດ້ຢ່າງມີນັກເທື່ອໃຫຍ່ເທື່ອເທື່ອ ເມື່ອທຽບກັບລະບົບທີ່ເຮັດວຽກໄດ້ພຽງດ້ານດຽວເທົ່ານັ້ນ. ພວກເຮົາກຳລັງເວົ້າເຖິງການຕອບສະຫນອງທີ່ໄວຂຶ້ນປະມານ 40% ໃນສະຖານະການຈິງ. ສຳລັບຄວາມຕຶງຂອງເສັ້ນລາວ ຄວນຕັ້ງຄ່າຢູ່ລະຫວ່າງ 50 ແລະ 150 ນີວຕັນ ອີງຕາມມາດຕະຖານ UL 508A. ຊ່ວງຄ່ານີ້ຈະຮັກສາລະບົບໃຫ້ເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ເສັ້ນລາວຫຼຸດຕໍ່າເກີນໄປ ຫຼື ເຂັ້ມແຂງເກີນໄປ. ຕ້ອງກວດສອບຄວາມງ່າຍດາຍໃນການເປີດໃຊ້ງານຕາມທັງທົ້ວຄວາມຍາວຂອງເສັ້ນລາວ ໂດຍການທົດສອບໃນຈຸດຕ່າງໆ. ຖ້າບຸກຄົນໃດໆຕ້ອງດັນດ້ວຍແຮງຫຼາຍກວ່າ 200 ນີວຕັນໃນບ່ອນໃດໆ ນີ້ຖືວ່າເປັນບັນຫາ. ຫຼັງຈາກມີການປ່ຽນແປງໃນການຈັດແບ່ງພື້ນທີ່ຂອງສະຖານທີ່ ຫຼື ການຍ້າຍອຸປະກອນອອກໄປ ຕ້ອງດຳເນີນການກວດສອບຢ່າງວ່ອງໄວເພື່ອຊອກຫາສິ່ງກີດຂວາງເสมືອນ. ຂັ້ນຕອນງ່າຍໆເຫຼົ່ານີ້ຈະຊ່ວຍຮັກສາທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງໃຫ້ເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງລຽບລ້ອນໃນໄລຍະຍາວ.

ການບູລະນາການດ້ານໄຟຟ້າ ແລະ ການຢືນຢັນຄວາມປອດໄພສຳລັບສະວິດເຊີຕັດໄຟຟ້າສຸດທ້າຍທີ່ເຮັດດ້ວຍເຊືອກດຶງ

ຮູບແບບການເຊື່ອມຕໍ່ລວມ: ການເຊື່ອມຕໍ່ໂດຍກົງ ແລະ ການເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ຖືກຈັບຕາມ (EN ISO 13849-1 PL e / SIL 3)

ເມື່ອຈັດການກັບສະຖານະການທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງ, ຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ວົງຈອນທີ່ຖືກຕິດຕາມ (monitored circuits) ແທນທີ່ຈະໃຊ້ການເຊື່ອມຕໍ່ໂດຍກົງ (simple direct wiring) ຖ້າເຮົາຕ້ອງການບັນລຸມາດຕະຖານຂອງ Level ຄວາມປອດໄພຂັ້ນ e (PL e) ຫຼື Safety Integrity Level 3 (SIL 3) ທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕະຖານ EN ISO 13849-1. ການເຊື່ອມຕໍ່ໂດຍກົງທີ່ເຮັດຢ່າງປົກກະຕິຈະບໍ່ສາມາດບັນລຸຄວາມຕ້ອງການທີ່ເຂັ້ມງວດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ລະບົບທີ່ຖືກຕິດຕາມຈະປະກອບດ້ວຍຄຸນລັກສະນະຄວາມປອດໄພຫຼາຍຢ່າງທີ່ລະບົບປົກກະຕິບໍ່ມີ. ມັນມັກຈະມີສ່ວນປະກອບຕິດຕໍ່ທີ່ເປັນສຳເນົາ (redundant contacts), ນຳໃຊ້ເຕັກນິກການຕິດຕາມຂ້າມ (cross monitoring techniques), ແລະ ມີເຄື່ອງຈັກການປ້ອນຂໍ້ມູນກັບຄືນ (feedback mechanisms) ເພື່ອຊ່ວຍເຫັນບັນຫາທີ່ອາດເກີດອັນຕະລາຍກ່ອນທີ່ມັນຈະເກີດເປັນບັນຫາຈິງ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ສ່ວນປະກອບຕິດຕໍ່ທີ່ຖືກເຊື່ອມເຂົ້າດ້ວຍຄວາມຮ້ອນ (welded contacts), ເສັ້ນລວມທີ່ຫັກ (broken wires), ຫຼື ວົງຈອນທີ່ຢຸດເຮັດວຽກທັນທີທັນໃດ. ອີງຕາມບົດຄວາມຄົ້ນຄວ້າດ້ານຄວາມປອດໄພໃນອຸດສາຫະກຳທີ່ຖືກຕີພິມເມື່ອເຮັດໄດ້ບໍ່ດົນມານີ້, ວິທີການນີ້ຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຄວາມລົ້ມເຫຼວທີ່ອາດເກີດອັນຕະລາຍໄດ້ປະມານ 92 ເປີເຊັນ. ເພື່ອປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ວິສະວະກອນຈຳເປັນຕ້ອງຕິດຕັ້ງລະບົບເສັ້ນລວມສອງແຖວ (dual channel wiring) ທີ່ມີການທົດສອບຕົວເອງ (built-in self tests) ເຮັດວຽກອັດຕະໂນມັດ. ລະບົບດັ່ງກ່າວຍັງຕ້ອງການຮີเลย໌ທີ່ເປັນພິເສດ (special relays) ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັນດ້ວຍຮ່າງກາຍ (physically connected together) ແລະ ປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳທີ່ເຂັ້ມງວດທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕະຖານ EN 60947-5-1.

ການຢືນຢັ້ງເວລາຕອບສະຫນອງ ແລະ ການປັບຄ່າຄວາມໜາແໜ້ນ (ຕ່ຳກວ່າ 200 ມີ.ຊ. ຕໍ່ແຕ່ລະ IEC 60204-1)

ມາດຕະຖານ IEC 60204-1 ຕ້ອງການໃຫ້ເຄື່ອງຈັກຢຸດທັງໝົດພາຍໃນ 200 ມີລິວິນາທີ່ຈາກເວລາທີ່ບຸກຄົນດຶງສາຍສຸດທ້າຍຈົນເຖິງເວລາທີ່ໄຟຟ້າຖືກຕັດອອກຢ່າງແທ້ຈິງ. ເພື່ອກວດສອບວ່າລະບົບຕ່າງໆເຂົ້າເກນຄວາມຕ້ອງການນີ້ຫຼືບໍ່, ວິສະວະກອນມັກຈະໃຊ້ເຄື່ອງບັນທຶກຂໍ້ມູນໄວ (fast data loggers) ຫຼື ເຄື່ອງວັດແທກສັນຍານ (oscilloscopes) ທັງໃນເວລາຕິດຕັ້ງອຸປະກອນໃໝ່ ແລະ ໃນເວລາທຳການບໍາຮັກສາປົກກະຕິທຸກໆ 3 ເດືອນ. ການຕັ້ງຄ່າການປັບຄວາມສະຖຽນ (debounce calibration) ຢ່າງຖືກຕ້ອງກໍເປັນສິ່ງທີ່ສຳຄັນຫຼາຍເຊັ່ນກັນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນຕົວກັນສັ່ນ (mechanical dampers) ຫຼື ໂປຣແກຣມຕົວກັນສັ່ນ (software filters) ກໍຈຳເປັນຕ້ອງຖືກປັບຄ່າຢ່າງເໝາະສົມເພື່ອກັນສັນຍານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງທີ່ເກີດຈາກການສັ່ນ ແຕ່ຍັງຄົງຮັກສາຄວາມໄວໃນການຕອບສະຫນອງຂອງລະບົບໃນສະພາບການປົກກະຕິໄດ້. ການທົດສອບໃນໂລກຈິງທີ່ໂຮງງານ 42 ແຫ່ງ ໄດ້ພົບວ່າລະບົບທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບການຕັ້ງຄ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງຈະໃຊ້ເວລາເฉີຍະ 350 ມີລິວິນາທີ່ໃນການຢຸດ, ເຊິ່ງເກີນຂອບເຂດຄວາມປອດໄພຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ເພື່ອການຢືນຢັນຢ່າງລະອຽດ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານແນະນຳໃຫ້ດຳເນີນການທົດສອບການຢຸດສຸດທ້າຍທີ່ສ້າງຂຶ້ນ (simulated emergency stop tests), ກວດສອບຄວາມສະອາດຂອງສັນຍານໄຟຟ້າ, ແລະ ສອບສອບອຸປະກອນໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ລວມທັງອຸນຫະພູມທີ່ເກີນຄວາມປົກກະຕິ ແລະ ອັດຕາຄວາມຊື້ນ.

ຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຖືໄດ້ທາງກົກະຍະນະຂອງສະວິດເຊີ່ງຕັດໄຟຟ້າສຸດທ້າຍດ້ວຍການດຶງເຊືອກ

ການເລືອກຈັດອັນດັບ NEMA/ IP ທີ່ເໝາະສົມສຳລັບຝຸ່ນ ຄວາມຊຸ່ມຊື້ນ ອຸນຫະພູມ ແລະ ການສັ່ນ

ການເລືອກຄວາມເຂົ້າກັນໄດ້ດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຫຼາຍຕໍ່ອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງອຸປະກອນໃນໄລຍະຍາວ. ກ່ອງປ້ອງກັນທີ່ມີອັດຕາການປ້ອງກັນ IP65 ຕາມມາດຕະຖານ IEC 60529 ສາມາດກັນຝຸ່ນໄດ້ຢ່າງສົມບູນ ແລະ ຮັບມືກັບການລ້າງດ້ວຍນ້ຳທີ່ມີຄວາມກົດດັນຕ່ຳໄດ້ດີເປັນຢ່າງໃດ. ອຸປະກອນເຫຼົ່ານີ້ເປັນທາງເລືອກທີ່ດີສຳລັບບ່ອນທີ່ມີການລ້າງອຸປະກອນເປັນປະຈຳ ເຊັ່ນ: ໃນເຂດຜະລິດອາຫານ ຫຼື ພື້ນທີ່ຜະລິດຢາ. ແຕ່ເມື່ອເຮັດວຽກໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ຮຸນແຮງຫຼາຍໆ ເຊັ່ນ: ໃນໂຮງງານເຄມີ, ຄຸນນະສົມບັດຂອງກ່ອງປ້ອງກັນຕາມມາດຕະຖານ NEMA 4X ທີ່ເຮັດຈາກສະຕີນເລດ (stainless steel) ຈະເປັນທາງເລືອກທີ່ດີກວ່າ. ມັນສາມາດຕ້ານການສຳຜັດດ້ວຍຝົ່ງເກືອ, ສານທີ່ມີຄວາມເປັນເປັກ (acidic substances), ແລະ ຍັງເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງເຊື່ອຖືໄດ້ໃນໄລຍະອຸນຫະພູມທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍ ເລີ່ມຈາກ -40 ອົງສາເຊັນເຊີອັດ ເຖິງ 75 ອົງສາເຊັນເຊີອັດ. ສຳລັບບ່ອນທີ່ມີການສັ່ນໄຫວສູງ ເຊັ່ນ: ບໍລິເວນເຄື່ອງຈັກຕີຂຶ້ນຮູບ (stamping presses) ຫຼື ບ່ອນທີ່ເຄື່ອງຈັກຂົນສົ່ງ (conveyor belts) ຖືກຕິດຕັ້ງຢູ່ເທິງຮາວ, ຄວນເລືອກໃຊ້ສະວິດຊ໌ທີ່ໄດ້ຮັບການທົດສອບໃຫ້ສາມາດຕ້ານກັບກຳລັງສັ່ນໄຫວໄດ້ເຖິງ 15G ຕາມມາດຕະຖານ IEC 60068-2-6. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ຄວນກວດສອບວ່າ ການເຄື່ອງຊ່ວຍຈັດລຽງເຄເບີລ໌ທີ່ເຮັດຈາກພັລິເມີ (polymer cable guides) ມີສ່ວນປະກອບທີ່ຊ່ວຍປ້ອງກັນຮັງສີ UV (UV stabilizers) ຫຼືບໍ່ ເພື່ອໃຫ້ຮັກສາຄວາມຍືດຫຍຸ່ນໄວ້ໄດ້ ເຖິງແມ່ນຈະຖືກສັ່ນໄຫວເປັນເວລາດົນ. ອີງຕາມສະຖິຕິລ່າສຸດຈາກ OSHA ປີ 2023, ມີການເພີ່ມຂຶ້ນ 18% ຂອງການເສຍຫາຍຂອງສະວິດຊ໌ທີ່ເກີດຈາກບັນຫາການກັດກິນ (corrosion) ໂດຍສະເພາະໃນສະຖານທີ່ທີ່ມີຄວາມຊື້ນສູງ ເນື່ອງຈາກການເລືອກໃຊ້ອັດຕາການປ້ອງກັນດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ, ຄວນຢືນຢັນໃຫ້ແນ່ວ່າ ການຮັບຮອງ (certification) ນັ້ນສອດຄ່ອງຢ່າງເຕັມທີ່ກັບຄວາມສ່ຽງທີ່ມີຢູ່ໃນແຕ່ລະສະຖານທີ່.

• ຄວາມຊື້ນ/ຝຸ່ນ : IP65 ຢູ່ໃນອາຄານຢ່າງໜ້ອຍ; IP67 ແມ່ນຈຳເປັນໃນບ່ອນທີ່ອາດຈະຈື່ມແຕ່ຊົ່ວຄາວ
• ອຸນຫະພູມ : ຢືນຢັນວ່າຂອບເຂດອຸນຫະພູມການເຮັດວຽກຈາກ -30°C ຫາ +70°C ສອດຄ່ອງກັບສະພາບອຸນຫະພູມສູງສຸດຂອງສະຖານທີ່
• ຄວາມສັ່ນສະເທືອນ : ສະວິດຊ໌ໄຟຟ້າ-ເຄື່ອງຈັກມີຄວາມເປັນເອກະລັກດີກວ່າທາງເລືອກທີ່ເປັນຂອງແຂງເທິງ 10G

ຍຸດທະສາດການຈັດອັນດັບຄວາມສ່ຽງນີ້ສະໜັບສະໜູນເວລາການໃຊ້ງານທີ່ເຮັດວຽກໄດ້ 99.9% ໃນສະພາບການທີ່ຮຸນແຮງທີ່ສຸດ

ການຕິດຕັ້ງ, ການດຶງຕຶງ ແລະ ການຕິດຕາມຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງສຳລັບສະວິດຊ໌ຈັບສະຫງົບສຸດທີ່ເຮັດດ້ວຍເສັ້ນດຶງ

ການບັນລຸຄວາມຕຶງທີ່ຖືກຕ້ອງ (50–150 N) ແລະ ການຄວບຄຸມການເບື່ອງຕາມມາດຕະຖານ UL 508A

ຕາມມາດຕະຖານ UL 508A, ຄວາມຕຶງຂອງເສັ້ນລາວຈະຕ້ອງຢູ່ໃນຊ່ວງ 50 ແລະ 150 ນີວຕັນ ເພື່ອໃຫ້ລະບົບເຮັດວຽກໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍບໍ່ເກີດການເຕືອນທີ່ຜິດພາດ ຫຼື ສຶກສາເສື່ອມສະພາບຢ່າງໄວວ່າ. ຖ້າເສັ້ນລາວມີຄວາມຫຼວມຫຼາຍເກີນໄປ, ມັນຈະໃຊ້ເວລາດົນຂຶ້ນກ່ວາປົກກະຕິໃນການຕອບສະໜອງຂອງເຄື່ອງຈັກ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ເມື່ອເສັ້ນລາວຕຶງຫຼາຍເກີນໄປ, ມັນຈະເສື່ອມສະພາບໄວຂຶ້ນ ແລະ ເລີ່ມເລື່ອນອອກຈາກຕຳແໜ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງໃນເວລາດົນ. ໃນເວລາຕິດຕັ້ງລະບົບເຫຼົ່ານີ້, ຈະຕ້ອງໃຊ້ເຄື່ອງວັດແທກຄວາມຕຶງທີ່ໄດ້ຮັບການຄຳນວນຄ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງ (calibrated tension gauges) ເຊິ່ງທຸກຄົນເວົ້າເຖິງ, ແລະ ຢ່າລືມທີ່ຈະກວດສອບທຸກຢ່າງທຸກໆ 3 ເດືອນ ຫຼື ທັນທີທີ່ມີບາງສິ່ງບາງຢ່າງມາປະທະບື່ນກັບອຸປະກອນ ຫຼື ມີການປ່ຽນແປງອຸນຫະພູມຢ່າງຮຸນແຮງ. ປັດຈຸບັນ, ອຸປະກອນປ້ອງກັນຄວາມປອດໄພເຫຼົ່ານີ້ຈຳນວນຫຼາຍມີສ່ວນສະແດງຜົນທາງດ້ານທັດສະນະທີ່ໃຊ້ເພື່ອບອກເຖິງຄວາມຕຶງທີ່ຖືກຕ້ອງຢູ່ໃນຕົວເຄື່ອງເອງ, ເຊັ່ນ: ຊ່ອງເບິ່ງທີ່ປ່ຽນສີ ຫຼື ເຄື່ອງໝາຍທີ່ຊ່ວຍໃນການຈັດຕຳແໜ່ງ (alignment markers) ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ການກວດສອບສະຖານະການເປັນໄປຢ່າງໄວວ່າໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ເຄື່ອງມື. ອີກຢ່າງໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນ: ຈະຕ້ອງຮັກສາສ່ວນທີ່ບໍ່ມີການຄຳນຶງ (unsupported rope sections) ໃຫ້ສັ້ນກວ່າ 10 ແມັດເຕີເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້ ເພື່ອປ້ອງກັນບັນຫາເສັ້ນລາວເບື່ອນ (sagging) ແລະ ໃຫ້ການເຄື່ອນທີ່ເປັນປົກກະຕິທົ່ວທັງຄວາມຍາວທັງໝົດ. ແລະ ຢ່າລືມບັນທຶກທຸກການປັບແຕ່ງທີ່ເຮັດຂຶ້ນ ໂດຍປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນ ANSI/ISA 84.00.01-2022 ສຳລັບບັນທຶກການບໍາລຸງຮັກສາທີ່ຖືກຕ້ອງ.